یادداشت
فوتبال میلیاردی و دلسوزی برای گورخوابی!
یکشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۵ - ساعت ۰۸:۵۶:۲۱
کد مطلب: 44667
 
فوتبال طی این سال‌ها به خصوص در برخی رشته‌ها اینقدر از بیت‌المال ارتزاق کرده که دیگر نمی‌تواند و نباید وجهه دلسوز به خود بگیرد و بهتر است ابتدا فکری به حال این همه برداشت از سهم بی‌زبان مردم کند.
 

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی سیب و سوران، به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ جامعه ورزش و ورزشکاران ایران از دیرباز به مردمداری، دستگیری از ناتوانان و رسیدگی و سروسامان دادن به اوضاع و احوال محرومان و ضعیفان شهره آفاق بوده‌اند. پهلوانان و رادمردان این سرزمین چه آنها که از گود زورخانه‌ها یا تشک‌های کشتی سر برآورده بودند و چه آنها که با گسترش ورزش به رشته‌های دیگر روی آوردند. همواره این منش و راه و رسم را به عنوان آدم‌هایی که دیگران به آنها چشم امید دارند و مردم کوی و برزن روی آنها حساب ویژه‌ای باز می‌کنند، ادامه داده‌اند.

هرچند امروز به لحاظ شرایط اجتماعی و مناسبات آن و حتی کمرنگ شدن مسائل اخلاقی و رنگ باختن رسیدگی به اوضاع همسایه و همشهری و هموطن دیگر خیلی کم می‌توان از آن لوطی‌های قدیمی ورزش سراغ گرفت، اما هنوز هم می‌توان در گوشه و کنار شهرها برخی را پیدا کرد که دغدغه نان شب مردم و جای خواب آنها را دارند.
اینها را گفتیم که حساب برخی ورزشی‌های مردمدار را از بقیه سوا کرده باشیم که آنها پیش از فلان کارگردان و فلان چهره‌هایی متمول که به دنبال سوژه برای مطرح شدن در BBC و ‍CNN هستند به فکر هموطنانشان بوده و هستند. یکی از مربیان لیگ برتر فوتبال می‌گوید: «خوابیدن برخی مردم در قبر بسیار دردناک است، کشور ثروتمندی مثل ایران همه چیزش باید خوب باشد.»
بله دردناک است، اما چند سؤال این وسط مطرح می‌شود که بد نبود فوتبالی‌ها پیش از اظهارنظر در این خصوص به آنها پاسخ دهند.
ایران کشور ثروتمندی است، درست‌، باید وضعیت معیشتی تمام مردم روبه‌راه باشد درست، دردناک است که عده‌ای در سوز و سرمای زمستان و گرمای طاقت‌فرسای تابستان بی‌سرپناه باشند درست، اما…
– این دردناک نیست که بازیکنی در یکی از تیم‌های پایتخت بالای یک میلیارد قرارداد داشته باشد و اصلاً نباشد؟
– این دردناک نیست که قراردادهای اکثر بازیکنان فوتبال باشگاهی هوش و حواس را از سر همین مردم بی‌بضاعت و دردمند ببرد؟ بازیکنانی که حتی به اندازه درصدی از قراردادشان هم نمی‌ارزند.
– این دردناک نیست که بخش قابل توجهی از بیت‌المال و سهم همین مردمی که امروز خیلی‌ها سنگ دلسوزی و نگرانی‌شان را به سینه می‌زنند به جای هزینه برای آنها راهی جیب برخی (از جمله عده‌ای از همین دلسوزان) شود تا هر روز با تیپ‌های آنچنانی عکس به اشتراک بگذارند و نگرانی بابت خرج‌های آنچنانی‌شان در پارتی‌های شبانه و سفره‌خانه‌ها و قهوه‌خانه‌ها نداشته باشند.
دردناک است که عده‌ای از مردم، کارتن‌خواب باشند،‌ گورخواب باشند و سرپناهی نداشته باشند و این مسئله حداقل برای جامعه ورزش دردناک‌تر است به خصوص وقتی تمایزات فکری و تعلقات مردمی جامعه ورزش را در نظر بگیریم، اما همین جامعه ورزش طی این سال‌ها به خصوص در برخی رشته‌ها اینقدر از بیت‌المال ارتزاق کرده که دیگر نمی‌تواند و نباید وجهه دلسوز به خود بگیرد و بهتر است ابتدا فکری به حال این همه برداشت از سهم بی‌زبان مردم کند.
این درست که ورزش به  عنوان عامل نجات و بخشی از مطالبات مردم باید جدی گرفته شود و هزینه‌هایش تأمین، اما وقتی بخش عمده‌ای از بودجه بیت‌المال در همین ورزش به عده‌ای خاص تعلق می‌گیرد و قراردادهایی منعقد می‌شود که تعداد صفرهایش هر کسی را متعجب می‌کند، آن وقت باید هم شاهد ظهور پدیده‌هایی چون گورخوابی و کارتن‌خوابی باشیم. جامعه ورزش و ورزشکاران مردمدار، به‌طور حتم امتحان خود را در این مسئله نیز به خوبی پس خواهند داد، اما بهتر است برخی مدعیان و مسئولان ورزش حداقل حالا که این مسئله سروصدا راه انداخته و رسانه‌ای شده قدری بیشتر و بهتر با مسئله قراردادهای میلیاردی ورزشکاران که رفته‌رفته به رشته‌های دیگر هم سرایت می‌کند، برخورد کنند، مسئله‌ای که اگر چیزی بیشتر از حقوق‌های نجومی نباشد، کمتر نیست تا حداقل حق کمتری از مردم مظلوم و مستضعف در جیب ورزش باشد.
انتهای پیام/
 
 
 


معادله امنیتی: *